Wystawa prezentuje cykl akwarel Jacka Krenza, badających relacje pomiędzy rzeczywistością a różnorodnymi formami jej artystycznej transformacji. Punktem wyjścia jest uważna obserwacja świata realnego, który w procesie twórczym podlega przekształceniu w obraz nieoczywisty, subiektywny i — wieloznaczny. Wśród wystawianych obrazów znajdziemy akwarelowe interpretacje widoków miast, pejzaży, literatury, muzyki.

Obrazom towarzyszą fragmenty poezji Katarzyny Krenz, otwierając kolejną warstwę AkwaRelacji — dialog obrazu ze słowem. Pozornie odległe, malarstwo i poezja okazują się zaskakująco bliskie. Obydwa języki ufają skrótowi, metaforze, rytmowi i niedopowiedzeniu, pozostawiając odbiorcy przestrzeń dla własnych odczytań. Ich spotkanie nie prowadzi do objaśniania świata, lecz do jego głębszego przeżywania.